Dziennikarz i działacz na rzecz polskiej mniejszości na Białorusi. Ponad 5 lat przesiedział w białoruskiej kolonii karnej. Reżim Łukaszenki skazał go za rzekomą „rehabilitację nazizmu” oraz „podżeganie do nienawiści na tle narodowościowym i religijnym”.  

28 kwietnia 2026 roku został uwolniony i przekazany stronie polskiej. Za swoją działalność został odznaczony Orderem Orła Białego oraz Nagrodą Sacharowa Parlamentu Europejskiego.  

Andrzej Poczobut spędził w białoruskich zakładach karnych o zaostrzonym rygorze łącznie 1860 dni. Kolonia karna to system baraków, przypominający akademik. Przebywają tam zarówno więźniowie polityczni, jak i przestępcy, w tym recydywiści. Uznawane za gorsze – górne prycze w wieloosobowych, niezamykanych pokojach, należą do więźniów politycznych. Można ich łatwo rozpoznać – są oznakowani żółtymi naszywkami. Wszystko, co było możliwe do fizycznego zabrania, Poczobutowi zabrano. Kontakt z rodziną, odwiedziny, możliwość otrzymywania paczek zależały od decyzji administracji (w trakcie całego wyroku otrzymał trzy paczki o wadze do 2 kg). 

Znaczną część wyroku spędził w izolacji, w karcerze – betonowym pomieszczeniu o wymiarach 9×5 kroków.  

Bez przerwy poddawano go próbom, często wykorzystując do tego innych osadzonych. Próbując odnaleźć jego „słabe punkty”, szybko przekonano się, że nie są nimi relacje z ludźmi. Pomogło dwudziestoletnie doświadczenie dziennikarskie, setki rozmów z ludźmi, umiejętność pytania i słuchania. Inni więźniowie, widząc jego stan fizyczny, potajemnie zbierali dla niego jedzenie, za co Poczobut był karany dodatkowymi dniami aresztu. 

Mimo wycieńczenia organizmu (po uwolnieniu ważył 74 kg i był porównywany przez lekarzy do ocalonych z obozów koncentracyjnych) odrzucał propozycje uwolnienia, których warunkiem było uznanie winy i prośba o łaskę. 

Przez cały okres pozbawienia wolności deklarował zachowanie wewnętrznej wolności i niezmienność swoich poglądów. Zapowiedział już zamiar powrotu do Grodna we wrześniu 2026 roku na zjazd Związku Polaków na Białorusi. 

Fot. Sławomir Kamiński 

———– 

Na Media i Sztuka – festiwal w Darłowie zaprasza MIASTO DARŁOWO i Darłowski Ośrodek Kultury 

Patronat Honorowy Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Olgierda Geblewicza 

—: | lubiędarłowo 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury 

Informujemy, że część wydarzeń dostępna będzie LIVE na Facebooku Media i Sztuka – Festiwal w Darłowie @mediaisztukadarlowo oraz na kanale YouTube Miasta Darłowo @DarlowoPL 

Znajdziesz nas na: 

darlowo.pl 

mediaisztuka.darlowo.pl 

Facebook: 

Media i Sztuka – Festiwal w Darłowie 

Miasto Darłowo 

@pomzachodnie 

 #misdarlowo 

#lubiedarlowo 

#pomorzezachodnie 
 

WAŻNE INFORMACJE: 

Organizator zastrzega sobie prawo do zmian w programie, wynikających z przyczyn od niego niezależnych. 

Udział w wydarzeniu jest całkowicie bezpłatny. 

Liczba miejsc siedzących jest ograniczona, dlatego organizator nie może zagwarantować ich dostępności wszystkim gościom. 

W razie niekorzystnej pogody wydarzenia z Rynku zostaną przeniesione do kina Bajka (ul. Morska 56). W Kinie, z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc, obowiązuje zasada pierwszeństwa według kolejności przybycia.