Królewskie Miasto Darłowo   Darłowo na Facebook'u Darłowo na YouTube Radio Koszalin Pogoda

 
 
Dla turystów Wiadomości dla mieszkańców eUrząd BIP Nieruchomości
 
  Królewskie Miasto Darłowo  
   
 
   

 Na skróty

 

Budżet obywatelski

 

NGO

 

Karta dużej rodziny

 

Kanał informacyjny

     

ZdjecieZnani artyści i dziennikarze będą gośćmi Festiwalu Bałtyk Media i Sztuka w Darłowie

Ewa Ewart (ur. w Warszawie)– polska producentka filmów dokumentalnych i dziennikarz dochodzeniowy BBC. Była żona brytyjskiego korespondenta sieci ITN Tima Ewarta.

Jest absolwentką iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 80. XX w. pracowała dla hiszpańskiej agencji informacyjnej EFE oraz dla CBS News. W latach 1981–1985 nadawała reportaże z Europy Wschodniej. Od 1993 jest dziennikarzem dochodzeniowym BBC. W 2009 otrzymała nagrodę im. Andrzeja Woyciechowskiego za cykl „Dokumenty Ewy Ewart” emitowane wTVN24. Laureatka nagrody Wiktor za rok 2009 w kategorii twórca najlepszego programu telewizyjnego.                                                                                                                     Filmy dokumentalne:                                                                                                                     - 1998: ETA - Coming in from the Cold , ETA - Wyjście z cienia, dokument o terrorystach baskijskich z ETA i ich 30-letniej walce o niepodległość.                                                -Doświadczenie niekonieczne – dokument dochodzeniowy o handlu usługami seksualnymi - nagroda Premis Actual International przy Newsworld w 2000 w Barcelonie.        -1998: Uśmiech historii –  dokument ukazujący rolę Papieża Jana Pawła II w obaleniu komunizmu we Wschodniej Europie.                                                                                        -Generał i bokser –  film o korupcji w Rosji Borysa Jelcyna.                                               -Wojna kokainowa – obraz wojny domowej w Kolumbii, oparty na rozmowie z przywódcą najgroźniejszej w kraju grupy paramilitarnej.                                                                -Kim jest Putin –  portret nowego przywódcy Rosji.                                                    -Zabicie historii – stanowił próbę wyjaśnienia zagadki morderstwa znanego ukraińskiego dziennikarza Ukrainy. Dokument ten był prezentowany na specjalnym pokazie w Capitol Hill w Waszyngtonie, jak również w Komisji UE ds. Praw Człowieka w Strasburgu.                                                                                                                                             -Dzierżyńsk – trujące miasto – raport z rosyjskiego Dzierżyńska, będącego, zgodnie księgą rekordów Guinnessa, najbardziej zanieczyszczonym chemicznie miastem na świecie.        -Dzieci Biesłanu – historia szkoły nr 1 w Biesłanie w Rosji, zaatakowanej 1 września 2004 przez grupę ekstremistów;                                                                                                   -W milczeniu – wspomnienia bliskich ofiar katastrofy smoleńskiej z 10 kwietnia 2010.

Michał Olszański (ur. 29 lipca 1954 w Kielcach)– polski dziennikarz radiowy i telewizyjny.

Jest synem małżeństwa dziennikarzy Tadeusza i Barbary Olszańskich. Z wykształcenia pedagog po Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego (1977). Do 1992 r. pracował w ośrodku dla trudnej młodzieży. W latach 2000–2001 był dyrektorem Programu III polskiego Radia. Obecnie nadal pracuje w Trójce, gdzie prowadzi audycje sportowe oraz piątkową "Godzinę prawdy". Współpracuje też z TVP2, gdzie jest gospodarzem „magazynu Ekspres Reporterów” i porannego programu „Pytanie na śniadanie” w roku 2011 został Laureatem Telekamery Teletygodnia”. Żona Magda (od 1977 roku) jest terapeutą i pedagogiem, poznali się jeszcze na studiach. Mają dwóch synów Jana i Antka.

Jacek Hugo-Bader (ur. 9 marca 1957 w Sochaczewie) – polski dziennikarz i reportażysta, od 1990 związany z „Gazetą Wyborczą”.

Ukończył studia pedagogiczne. Pracował jako nauczyciel, pedagog szkolny i socjoterapeuta, a także jako ładowacz na kolei, wagowy w punkcie skupu trzody chlewnej, właściciel firmy kolportażowej i sprzedawca w sklepie spożywczym.

Istnieje przekonanie, że jego reportaż zamieszczony w Wysokich Obcasach stał się inspiracją dla autorów scenariusza filmu „Plac Zbawiciela” jednak sam Hugo-Bader temu zaprzecza.

Otrzymał nagrody: Grand Press (dwukrotnie – w latach 1999 i 2003) i „Bursztynowego Motyla” (w 2010 za książkę Biała gorączka”. Ponadto Biała gorączka została w 2010 nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia. W 2003 roku nominowany do Nagrody Nike za "W rajskiej dolinie wśród zielska".

Reportaże: Biała gorączka, Czarne, Wołowiec 2009; W rajskiej dolinie wśród zielska, Prószyński i S-ka; Dzienniki kołymskie, Czarne, Wołowiec 2011.

Filmy dokumentalne: Jacek Hugo-Bader. Korespondent z Polszy (2007); Zamek z cyklu Nasz spis powszechny (2002)

L. Walkiewicz

Opublikowano: 2012-07-11

Drukuj